Veronika Pot

 

January 2015
THE TRANSFORMATION

 

Dit is het derde luik van een project waar Veronika Pot al enkele jaren rond werkt: Arcadië, het utopische land uit de Griekse oudheid.

 

Chantal Pattyn schreef over de expo die eerder te zien was in de Paardenstallen van Kortrijk:

"Na Life in the Woods en The Life in Us presenteert het Broelmuseum nu de apotheose van deze over denkoefenig over Arcadië, dat Eldorado van de romantiek, waar ook de dood heerst met als titel: The Transformation.

Toen ik een aantal weken geleden haar atelier bezocht was die transformatie bijna letterlijk te nemen. Het werk had andere formaten gekregen, ik zag kleinere werken in kleur, maar vooral: het Arcadië was definitief verdwenen. Of beter: alleen de idee ervan bleef over. Want kijkend naar de serie foto’s die provisorisch waren opgehangen, kon ik alleen bedenken dat ik in een wereld was beland na de Apocalyps. In deze foto’s zit geen enkele vorm van drama, alles is stil geworden. Het waait niet meer, het stof is over de mensen en de natuur en de gebouwen gaan liggen. Wat rest is een fotografische herinnering. Een memento mori. Een na-beeld. Een mijmering zonder oordeel. En zonder oorzaak. Geen idee welke ramp over de planeet raasde. Wie weet stond alles, zoals bij het nemen van een foto, domweg stil. Het was alsof ik naar de bewijzen keek van een forensisch onderzoek. Ik voelde geen enkele vorm van verdriet, alleen een gevoel van weemoed. Kijkend naar de verschillende manieren waarop Veronika Pot de tegenstellingen tussen dag en nacht, licht en donker en leven en dood vorm had gegeven. Waarop ik mezelf alsnog wil corrigeren en de term nabeeld door tussenbeeld wil vervangen. Omdat je in het werk van deze kunstenaar nooit weet wat erna komt. Iets is domweg veranderd. Getransformeerd. En alleen zij weet wat er gebeurd is. "

 

 

 

 

March 2016
OKAY YOU'RE SAFE NOW

 

 

Na The Transformation (het derde deel over Arcadië), gaat deze reeks over een Tussengebied: een onvatbare plek buiten de zichtbaarheid ergens tussen hel en paradijs. Een mentale schuilkelder die we creëren en koesteren.
Er ontstaan beelden die we ‘heroproepen’ en afhaken van de lange witte gangen van ons brein, beelden waar we langs wandelen herbekijken, herbeleven. Ze zijn bij nader inzien veranderd, beschadigd door eigen aangebrachte krassen, toevoegingen,...
Onze herinneringen zijn niet meer wat we (dachten te ) herinneren. De analoge fotobeelden balanceren tussen waarschijnlijkheid en waarheid, er is geen landschappelijke schoonheid meer maar een poëtische ambiguiteit.

© Ingrid Deuss Gallery | Provinciestraat 11, 2018 Antwerp, Belgium | T  0032 475 56 22 83 | E ingrid@ingriddeuss.be